fa رشد و گسترش اخباری‌گری در بحرین سده 11 و 12 هجری تخصصي Special پژوهشي Research <span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:13.0pt"><span style="font-family:&quot;B Lotus&quot;">اخباری‌گری<b> </b>یکی از مهم‌ترین مکاتب فقهی تشیع است. روش این فرقه برای دست‌یابی به احکام شرعی، پیروی از اخبار و احادیث است. این مکتب فقهی در اوایل قرن یازدهم هجری توسط محمدامین استرآبادی (متوفای 1036) و با نگارش کتاب <i>فوائد المدنیه</i> در قالبی نو مطرح و احیا شد و به سرعت در سرزمین‌های اسلامی گسترش یافت. سرزمین بحرین به دلیل پیشینه حدیث‌گرایی و تشابهات فرهنگی و مذهبی با ایران عهد صفوی به سرعت از این جریان فکری متأثر شد؛ به طوری که بنا بر تصریح منابع تاریخی، بحرین مرکز اصلی جریان اخباری‌گری شده بود. این پژوهش بر آن است تا با رویکرد توصیفی - تحلیلی و بر اساس منابع کتابخانه‌ای به بررسی و تبیین دلایل رشد و گسترش این مکتب فقهی در بحرین بپردازد. سوال اصلی پژوهش این است که چه عواملی موجب رشد و گسترش اخباری‌گری در بحرین در سده 11 و 12 هجری شد؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که عواملی همچون تأثیرپذیری از مکتب اخباری‌گری دوره صفوی، وجود سنت علم الحدیث در بحرین و تضعیف جایگاه علمای اصولی در آن سرزمین موجب رشد و گسترش اخباری‌گری در بحرین شد.</span></span> <span style="font-size:13pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="line-height:15.0pt"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;"><span style="letter-spacing:-0.1pt"><span style="font-size:12.0pt"><span style="letter-spacing:0pt">Traditionalism (Akhbāriyyūn) is one of the most significant jurisprudential schools within Shi&lsquo;ite. This sect&#39;s method for deriving religious rulings is based on adherence to narratives and ḥadīths. This jurisprudential school was introduced and revitalized in the early 11th century AH by Muḥammad ʾAmīn ʾAstarābādī (d. 1036) through the writing of the book <i>Fawāʾid al Madaniyyah </i>in a novel format, and it quickly spread throughout the Islamic lands. Bahrain, due to its historical background in ḥadīth scholarship and cultural and religious similarities with Safavid Iran, was rapidly influenced by this intellectual movement. Historical sources explicitly state that Bahrain became the main center of the Traditionalism (Akhbāriyyūn). This study aims to examine and elucidate the reasons for the growth and expansion of this jurisprudential school in Bahrain through a descriptive-analytical approach based on library resources. The primary research question is: What factors contributed to the growth and expansion of Traditionalism (Akhbāriyyūn) in Bahrain during the 11 and 12th Hijri centuries? The findings indicate that factors such as the influence of the Traditionalism (Akhbāriyyūn) school during Safavid period, the presence of ḥadīth scholarship traditions in Bahrain, and weakening of the position of Uṣūlī scholars in that region contributed to growth and expansion of Traditionalism (Akhbāriyyūn)&nbsp; in Bahrain.</span></span></span></span></span></span></span></span><br> <br> &nbsp; اخباری‌گری, اصولیان, بحرین, تاریخ حدیث, صفویه. Traditionalism (Akhbāriyyūn), Uṣūlīs, Bahrain, History of Ḥadīth, Safavid. 63 80 http://journal.isihistory.ir/browse.php?a_code=A-10-798-2&slc_lang=fa&sid=1 farshid Lari Monfared فرشید لاری منفرد farshid.lari.th@gmail.com 10031947532846004389 10031947532846004389 Yes PhD candidate of History of Islam, University of Isfahan دانشگاه اصفهان