fa چرایی واگرایی امام سجاد(ع) از قیام توابین تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-size:8pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;"><span style="letter-spacing:-0.1pt"><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;B Mitra&quot;"><span style="letter-spacing:-.2pt">توابین، از قیام‌های شیعی بود که به‌هدف خون‌خواهی سید الشهداء و احقاق حق اهل‌بیت انجام گرفت. امام سجاد</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:ALAEM"><span style="letter-spacing:-.2pt">7</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;B Mitra&quot;"><span style="letter-spacing:-.2pt"> سخنی در تأیید یا رد آن قیام نگفته &shy;است. بررسی نگرش حضرت به این قیام در شناخت مکتب تشیع مهم است. تفکیک سه مقوله همراهی، تأیید و رضایت در شناخت موضع حضرت در این‌باره ضروری است. این مقاله با واکاوی دو فرضیه رضایت و عدم‌ رضایت حضرت (با فرض مخالفت با اصل قیام یا عدم‌ شایستگی توابین) به‌دنبال پاسخ به این سؤال است که چرا ایشان سخنی در تأیید یا رد این قیام ابراز نداشته‌اند؟ پژوهش حاضر با استفاده از منابع معتبر تاریخی و روش توصیفی-تحلیلی به بررسی اهداف، رهبران، نیروی انسانی و راهبرد نظامی قیام توابین پرداخته است. در این راستا با واکاوی سیره و کلام امام حول محورهای جهاد، تقیه و رویکردهای سیاسی و دینی حضرت، عوامل محتمل در اتخاذ رویه سکوت توسط حضرت را مورد بررسی قرار داده و تقویت روحیه سیاسی شیعیان و نیز تغییر اولویت خط امامت از رهبری سیاسی به &laquo;مرجعیت دینی&raquo; را مهم‌ترین عامل اتخاذ رویه سکوت در قبال قیام‌های شیعی می‌داند</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;B Mitra&quot;"><span style="letter-spacing:-.2pt">. </span></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; <span style="font-size:13pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="line-height:16.0pt"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;"><span style="letter-spacing:-0.1pt"><span style="font-size:12.0pt"><span style="letter-spacing:0pt">The Tawwabin movement was a shīʿa uprising aimed at avenging the blood of Imam Ḥusayn (AS) and restoring the rights of the Ahl al-Bayt. Imam Sajjad (AS) neither explicitly supported nor opposed this uprising. Understanding the Imam&rsquo;s perspective on this event is important for comprehending the Shi&rsquo;a doctrine. It is necessary to distinguish between three concepts when analyzing the Imam&rsquo;s stance: accompaniment, approval, and satisfaction. This article explores two hypotheses regarding the Imam&rsquo;s satisfaction or dissatisfaction with the uprising (whether due to opposition to the uprising&rsquo;s principle or the Tawwabin&rsquo;s inadequacy) to answer the question: why did Imam Sajjad (AS) neither support nor reject this movement? Using credible historical sources and a descriptive-analytical method, this study examines the objectives, leaders, manpower, and military strategies of the Tawwabin uprising. It analyzes Imam Sajjad&rsquo;s conduct and words on topics such as jihad, taqiyya, and his political and religious approaches. The study concludes that the main reasons for the Imam&rsquo;s silence were the need to strengthen the political morale of the Shi&rsquo;a and the shift in the Imamate&rsquo;s priorities from political leadership to &quot;religious authority.&quot;</span></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; امام سجاد(ع), توابین, مشروعیت, جهاد, تقیه, مرجعیت دینی. Imam Sajjad (AS), Tawwabin, legitimacy, jihad, taqiyya, religious authority. 27 52 http://journal.isihistory.ir/browse.php?a_code=A-10-1175-2&slc_lang=fa&sid=1 Saeid Hallaji mofrad سعید حلاجی مفرد S_hallaji63@yahoo.com 10031947532846004667 10031947532846004667 Yes Ph.D. in Islamic History and Civilization, University of Islamic Sciences دانشگاه معارف اسلامی قم Ali Elhami علی الهامی aelhami@yahoo.com 10031947532846004668 10031947532846004668 No Assistant Professor, Department of Islamic History and Civilization, Tehran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تهران