fa دلایل مهاجرت نقبای حسینی نیشابور (بنوزباره) به بیهق و نقش آنان در تعمیق تشیع امامی تخصصي Special پژوهشي Research <h1 dir="RTL"><a name="_Toc453764338"><strong>دلایل مهاجرت نقبای حسینی نیشابور (بنوزباره) به بیهق<br> و نقش آنان در تعمیق تشیع امامی</strong></a></h1> <p dir="RTL"><a name="_Toc453764339"><strong>هوشنگ خسروبیگی</strong></a><a href="#_ftn1" name="_ftnref1" title=""><strong><span dir="LTR"><strong>[1]</strong></span></strong></a><br> <strong>سپیده خسروانی</strong><a href="#_ftn2" name="_ftnref2" title=""><strong><span dir="LTR"><strong>[2]</strong></span></strong></a></p> <p dir="RTL">چکیده</p> <p dir="RTL">بیهق، نام قدیمی سبزوار و یکی از شهرهایی است که پیش از استقرار تشیع در دوره صفوی به تشیع اشتهار داشته است. رواج تشیع در بیهق، مرهون یک دوره تدارک از اواسط قرن دوم هجری است که نقطه عطف آن را باید به حضور امام رضا<span dir="LTR">7</span> در خراسان و روشنگری‌های مؤثر عقیدتی و توحیدی ایشان دانست. یکی از مهم‌ترین مؤثران این دوره تدارک، ‌نقبا هستند که سرپرستی امور سادات و علویان را در هر شهری بر عهده داشتند.</p> <p dir="RTL">نقابت علویان در نیشابور (کرسی خراسان) در اوایل عصر سامانی به علویان حسینی (بنوزباره) محول شد. پژوهش حاضر به بررسی فعالیت‌های نقبای آل‌زباره در نیشابور، ‌دلایل مهاجرت آنان به بیهق و نقش آنان در تعمیق تشیع امامی بیهق پرداخته است.</p> <p dir="RTL">یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد نحوه سیاست حکومت‌های شرق در مقابل نقبای زباری که بیشتر تحت تأثیر اختلاف مذهبی و عقیدتی میان دو طرف بود، ‌یکی از اولین دلایل مهاجرت خاندان زباره به بیهق بوده است.</p> <p dir="RTL">نقبای حسینی زباره با مدیریت سیاسی ـ دینی و اجتماعی در پی تعهدات نقابتی خود، ‌با بهره‌گیری از شرایط مساعد مذهبی و حمایت بی‌شائبه شیعیان امامی بیهق، ‌توانستند با دعوت علمای شیعی و جذب سادات شیعی از اقصی نقاط جهان اسلام در اشاعه و رشد اندیشه‌های شیعی بکوشند.</p> <div>&nbsp; <hr align="left" size="1" width="33%" > <div id="ftn1"> <p dir="RTL"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" title=""><span dir="LTR">[1]</span></a>. دانشیار گروه تاریخ دانشگاه پیام نور <span dir="LTR">kh-beagi@pnu.ac.irnhkadhv </span></p> </div> <div id="ftn2"> <p dir="RTL"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" title=""><span dir="LTR">[2]</span></a>. کارشناس ارشد تاریخ اسلام، دانشگاه پیام نور <a href="mailto:mehr9533@gmail.dcom"><span dir="LTR">mehr9533@gmail.dcom</span></a></p> <p dir="RTL">دریافت: 14/2/94&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; پذیرش: 27/5/94</p> </div> </div> <p>The Reasons for Migration of Hosseini Religious Chieftains of Neishabur (Benuzbareh) to Beihagh</p> <p>Hooshang Khosrowbeigi<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" title="">[1]</a></p> <p>Sepideh Khosrowani<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" title="">[2]</a></p> <p>Abstract</p> <p>Beihagh, the ancient name of Sabsevar, is one of the cities known for its declaration of Shi&rsquo;ism prior to its establishment at Safavid era. The spread of Shi&rsquo;ism in Beihagh was as a result of a preparatory stage in the middle of the second century (AH) whose turning point is marked by the presence of Imam Reza (A) in Khorasa and his influential religious enlightenments. The key agents of this preparatory stage were religious chieftains (Noqaba) who were in charge of handling the affairs of Alawis and the Prophet&rsquo;s descendants in each city. The leadership&nbsp;of Alawis in Neyshabur during early Samanid era was relinquished to Hosseini Alawis ( Benuzbareh). The present study aims at exploring the activities of Zibari religious chieftains in Neyshabur; the reasons for their migration to Beihagh; and their role in deepening Imamate Shi&rsquo;ism (Twelver doctrine) in Beihagh. The findings of the study reveal that eastern governments&rsquo; policies against Zibari chieftains&mdash;mainly affected by their religious conflicts&mdash;could be seen as one of the major reasons for the Zibaris&rsquo; migration to Beihagh. Zibari Hosseini chieftains could work for disseminating and propagating Shia doctrines by means of inviting Shia scholars and attracting Shia descendants of the Prophet from all around the Islamic world and via political, religious, and social managements of their leadership commitments; taking advantage of appropriate religious conditions; and having unceasing supports of Beihagh Twelver Imam Shias.</p> <div>&nbsp; <hr align="left" size="1" width="33%" > <div id="ftn1"> <p><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" title="">[1]</a> Associate Professor of History Department, Payame Noor University, <a href="mailto:kh-beagi@pnu.ac.irnhkadhv">kh-beagi@pnu.ac.irnhkadhv</a></p> <p></p> </div> <div id="ftn2"> <p><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" title="">[2]</a> MA in History of Islam, Payame Noor University, <a href="mailto:mehr9533@gmail.dcom">mehr9533@gmail.dcom</a></p> <p>Received: 2015/05/04&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Accepted: 2015/08/18</p> </div> </div> بنی‌زباره, بیهق, تشیع, شیعه امامیه, نقیب. : Bani Zibari, Beihagh, Shi’ism, Imamate Shi’ism, Religious chieftain 49 73 http://journal.isihistory.ir/browse.php?a_code=A-10-1-117&slc_lang=fa&sid=1 هوشنگ خسروبیگی 1003194753284600265 1003194753284600265 Yes دانشگاه پیام نور سپیده خسروانی 1003194753284600266 1003194753284600266 No دانشگاه پیام نور