fa جایگاه امیرخسرو دهلوی در تاریخ‌نگاری هند تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">ورود اسلام به شبه‌قاره هند، افزون بر تحولات مذهبی، تغییرات اجتماعی و سیاسی مهمی در پی داشت و موجب تحولات عمیق فرهنگی نیز شد. از جمله مهم‌ترین جلوه‌های این تحولات، ایجاد سنت تاریخ‌نگاری در این سرزمین بود. در واقع، با استقرار اسلام در شمال‌غربی هند، تألیفات تاریخی به عنوان شاخه‌ای از ادبیات در شبه‌قاره به سوی پیشرفت گام برداشت. وجه غالب در تاریخ‌نگاری هند اسلامی، سیطرۀ زبان فارسی و دیدگاه‌های تاریخ‌نگارانۀ ایرانی بر آن است. بنابراین می‌توان ادعا کرد شروع تاریخ‌نگاری در شبه‌قارۀ هند متأثر از تاریخ‌نگاری ایرانی و به زبان فارسی بوده است. تواریخ فارسی دورۀ حاکمیت سلاطین دهلی، از منابع اصلی تاریخ هند دورۀ میانه به شمار می‌آیند. مؤلفه‌های متعددی چون بینش مورخان، نحوۀ گزینش رویدادها، منابع مورد استفاده، روش‌های تاریخ‌نگاری، ابزارهای سنجش درستی رویدادها، شیوه‌های تدوین و تنظیم داده‌ها، خاستگاه اجتماعی و ادبیات به کار گرفته شده در هر مورخ، منحصر به فرد به نظر می‌رسد</span></span><span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">از جمله افرادی که تا کنون نقش وی در تاریخ‌نگاری هند مغفول مانده، امیرخسرو دهلوی (652 - 725ق) است. در پژوهش حاضر تلاش شده با روش تحلیل متنی و گفتمانی، جایگاه امیرخسرو دهلوی و نقش وی در تاریخ‌نگاری هند بررسی شود. بر اساس مقایسۀ آثار تاریخ‌نگاری در دورۀ مورد نظر، به نظر می‌رسد با وجود این‌که امیرخسرو مورخی حرفه‌ای نبود، اما داده‌های تاریخی نابی متأثر از احوال و شرایط زمان خود از تاریخ هندوستان را از دریچه ادبیات بازتاب داده است.</span></span></p> The entrance of Islam to the Indian sub-continent put a great effect on a range of developments from religion to socio-political and cultural issues. Historiography was among significant developments which later on by spreading Islam in North West part of sub-continent flourished as a branch of literature. The domination of Persian language and Persian views in historiography on the Islamic Indian historiography determines the deep influence of Iranian historiography on the Indian&rsquo;s. In fact Indian historiography initially began to improve by producing works in Persian language at the time of Delhi Sultans. Those works are in fact considered as major sources in studying medieval Indian history. Within every unique work, various components which are considered or employed by the historian is identifiable. The components like: the view points of historian, selection policy in terms of historical events, the sources employed be historian, the methods of historiography, the tools to examine the facts, the methods applied in collecting and sorting data, the social grounds and literature applied in every individual work seems unique. Amir Khosrow Dehlavi is among those scholars whose status in Indian sub-continent historiography has been neglected. This research studies on his works and his role in medieval Indian historiography. Applying context and discourse analysis method, the survey reveals that Amir Khosrow, although is not seen as a professional historiograph, he was able to reflect some historical facts about his time as well as the history of India through the mirror of literature. امیرخسرو دهلوی, تاریخ‌نگاری, هندوستان, سلاطین دهلی, ادبیات Amir Khosrow Dehlavi, historiography, India, Delhi's Sultans, literature 125 151 http://journal.isihistory.ir/browse.php?a_code=A-10-73-18&slc_lang=fa&sid=1 Syavash Yari سیاوش یاری 10031947532846001894 10031947532846001894 Yes Moslem Solaymanian مسلم سلیمانیان 10031947532846001895 10031947532846001895 No