fa بررسی زمینه‌های تحول مذهبی در عشایر جنوب عراق (سده نوزدهم میلادی) تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL" style="text-align: justify;">عراق از دید تاریخی، اصلی‌ترین مرکز شیعیان در ده قرن نخست اسلام بوده است و حتی پس از برپایی دولت صفویه در ایران تا کنون از مراکز عمده تشیع در جهان اسلام به شمار می‌آید. جنوب عراق، خاستگاه معنوی بنیادین تشیع و جایگاه روی‌دادهای حماسی و غم‌بار آن در دهه‌های نخستین اسلام بود و تأثیر و نفوذش در رشد فکری و معنوی شیعیان در درازنای تاریخ انکارناشدنی است، اما گسترش تشیع میان عشایـر جنوب عـراق و سرانجام بدل شدن آن بــه &laquo;مذهب اکثریت&raquo;، از دید داخلی و خارجی، معلول اوضاع ویژه سده‌های هجدهم تا بیستم (دوران حکومت عثمانی‌ها) بود. اگرچه تشیع در عراق پیشینه‌ای هزار ساله داشت، تا آن روز بیش‌تر در برخی از مراکز شهری مانند کربلا و نجف نمود داشت. بررسی روند دگرگونی مذهبی عشایر جنوب عراق از تسنن به تشیع و عوامل تأثیرگذار در این تحول، بن‌مایه این پژوهش است.&nbsp;</p> عراق, عشایر, تشیع, عثمانی, عتبات عالیات 47 78 http://journal.isihistory.ir/browse.php?a_code=A-10-1-3&slc_lang=fa&sid=1 سجاد رادفر d.dadfar@razi.ac.ir 100319475328460037 100319475328460037 Yes