fa نسبت دانش و قدرت در عصر اموی: سیاست‌های فرهنگی امویان علیه شیعیان تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">تولید دانش در هر دوره تاریخی برآیند نقش آفرینی کنشگران در مناسبات قدرت است. از این‌رو بررسی نسبت دانش و قدرت اهمیتی اساسی در بازشناسی فضای گفتمانی دوره‌های تاریخی خواهد داشت. با فرض این‌که دانش دلالت بر هر آن چیزی دارد که کاربران یک جامعه به عنوان دانش تلقی می‌نمایند، در این مقاله نسبت دانش و قدرت در عصر اموی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. چارچوب نظری مقاله، مدل میشل فوکو در تحلیل نسبت قدرت و دانش است. از کاربست این مدل چنین بر می‌آید که امویان فاقد مشروعیت دینی لازم جهت حکومت بر جامعه‌ اسلامی بودند. از این روی نیازمند صورت بندی جدیدی از دانش بودند که بتواند با پر کردن خلأ مشروعیت دینی، زمینه‌ تنظیم رفتار اجتماعی مسلمانان در مناسبات جدید قدرت را فراهم کند. به همین سبب تلاش کردند تا از مهمترین منابع دانش در جامعه صدر اسلام یعنی حدیث، شعر و قصه</span></span><span dir="LTR">‌</span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">پردازی به منظور ترمیم بحران مشروعیت دینی خود بهره ببرند. به این ترتیب با جعل احادیث، منع از روایت احادیث ناظر بر فضایل اهل‌بیت و سرودن شعر و قصه</span></span><span dir="LTR">‌</span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">پردازی در بزرگداشت خود، دانشی تولید کردند که ضمن منحرف جلوه دادن اهل‌بیت از اصول عقاید اسلامی، زمینه‌ به حاشیه راندن شیعیان از مناسبات قدرت و دست</span></span><span dir="LTR">‌</span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">یابی خود به اقتدار لازم جهت تداوم حکومت را فراهم کنند.</span></span> Knowledge production at any moment in history is the result of the powerful historical agent&rsquo;s role. Therefore, considering the proportion of knowledge and power would have a fundamental significance in the historical period&rsquo;s discourse atmosphere recognition. According to the assumption that knowledge implies everything that users of a community deem as knowledge, this article considers the proportion of knowledge and power in the Umayyad&nbsp;period. The theoretical framework of the article is Michel Foucault&rsquo;s model in analyzing the proportion of power and knowledge. Using this model indicates that the <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Umayyad_Caliphate">Umayyad&nbsp;</a>lacked the necessary religious legitimation to rule the Islamic society. Therefore, they needed a new form of knowledge to regulate the social behavior of Muslims in new power by filling the religious legitimation vacancy. For this reason, they tried to take advantage of knowledge most significant sources in the early Islamic Society that is Hadith, poetry, and storytelling to recover their religious legitimation crisis. Hence, by forging the hadiths, prohibiting the narration of hadiths on the virtues of Ahl al-Bayt, and composing poetry and storytelling to their honor, they produced a knowledge that while showing Ahl al-Bayt to became deviated from Islamic beliefs principles, provides a background to marginalize the Shiites from power to achieve the necessary authority to sustain the government. امویان, جعل حدیث, داستان سرایی, میشل فوکو, نسبت دانش و قدرت. Umayyad, Hadith forging, Storytelling, Michel Foucault, The proportion of knowledge and power. 0 0 http://journal.isihistory.ir/browse.php?a_code=A-10-73-86&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Hassan beigi محمد حسن بیگی mohaamad.beigi@gmail.com 10031947532846002460 10031947532846002460 Yes دانشگاه اراک Mojtaba Heydari مجتبی حیدری moheydari@yahoo.com 10031947532846002461 10031947532846002461 No دانشگاه فرهنگیان اراک