fa مدْرَسیان عثمانی و بازیابی نفوذ سیاسی آنها در عهد مراد دوم تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">مقام وزارت عظمی در دوره عثمانی همواره به مدرسیان برخاسته از طبقه علمیه اختصاص داشت. در پی تحولات پس از جنگ آنقره (802/1402م)، فردی از طبقه غلامان (قوللر) عهده‌دار این منصب شد. از این&shy;رو مدرسیان در روزگار مرادم دوم (حک. 824-848/ 1421-1444م و 850-855/ 1446-1451م) برای تجدید نفوذ سیاسی پیشین خود اقدام کردند. آنها با بهره‌گیری از تحولات اوایل سلطنت این سلطان، بایزید پاشا وزیر اوّل غیرمدرسی را از پیش‌روی خود برداشتند و با حمایت همه‌ جانبه از جندرلو ابراهیم‌ پاشا، وزارت عظمی را به طبقه مدرسی باز گرداندند. علاوه بر این، مراد دوم و دولتمردان، با تشویق مدرسیان، مدارس باشکوهی در بروسه و ادرنه تأسیس کردند و موقوفه‌های چشم‌گیری به آنها اختصاص دادند. در پی این اقدامات زمینه مناسبی برای گسترش آموزش مدرسی و تکامل طبقه علمیه فراهم شد. با ظهور و رسمی شدن نهاد شیخ‌الاسلامی، نفوذ مدرسیان شکل ملموس‌تری به خود گرفت. چنان&shy;که به فتوی شیخ‌الاسلام، حروفیان حاضر در شهر ادرنه قتل‌عام شدند. بنابر یافته‌های این پژوهش که با رویکرد تحلیلی انجام گرفته، مدرسیان، در دوره مورد بحث نفوذ سیاسی پیشین خود را تجدید کردند و آن را تا زمان فتح استانبول (857/1453م) استمرار بخشیدند.</span></span> In a situation where the office of Grand Vizier (the First Wez&Ecirc;r) always was dedicated to the Madrasa graduators (the #Ulem&sect;&quot;-bureaucators), Following changes after Ankara war (802/1402), one of the slaves <em>(</em><em>|ul</em>s) was assigned to this office. In Murad II era, the Madrasa graduators tried to renew their previous political influence. Hence, in the early days of this Sultan&rsquo;s regin, they used the changes and provided ground for the fall of Bayezid Pasha, the Non-madrasa graduator Grand vizier and by the full support from <u>Dj</u>andarl&Euml; (candarli) Ībr&sect;him Pa<u>sh</u>a, returned the office of Grand Vizier to the Madrasa graduate class. In addition, with the encouragement of the Ulem&sect;&quot; Class, Murad II and the statesmen, established magnificent Madrasas in Bursaa and Ederne, which significant endowments were dedicated to them. Following these actions, a suitable field was provided for the development of Madrasa education and the compilation of Ilmiyye class and with the emergence and recognition of the <u>Sh</u>ai<u>kh</u> al-Isl&sect;m institution, the influence of the Madrasa graduators (the Ulem&sect;&quot; Class) became more tangible. The totality of these developments gave such a power to the the Ulem&sect;&quot; Class in this period that the followers of Hurufi set in Ederne were massacred by the fatwa of <u>Sh</u>ai<u>kh</u> al-Isl&sect;m. According to the findings of this research, which is based on an analytical approach, due to this procedure, the Madrasa&nbsp; graduator renewed their prior political influence during the period and&nbsp; continued it until the conquest of Istanbul (857/1453). عثمانیان, مراد دوم, مدرسیان عثمانی, طبقه علمیه, شیخ‌الاسلام. Murad II, Ottoman Madrasa graduators, Ilmiyye Class, Shaikh al-Isl§m institution. 79 102 http://journal.isihistory.ir/browse.php?a_code=A-10-73-41&slc_lang=fa&sid=1 Mahdi Ebadi مهدی عبادی 10031947532846001944 10031947532846001944 Yes دانشگاه پیام نور Seyed Mohammadreza Hoseini محمدرضا حسینی 10031947532846001945 10031947532846001945 No دانشگاه پیام نور