1. قرآن کریم.

2. ابن اعثم، محمد (1411). الفتوح. بیروت: دارالاضواء.

3. ابن‌ابی الحدید، عبد الحمید (1404). شرح نهج البلاغه. قم‌: مکتبه آیه الله العظمی المرعشی النجفی.

4. ابن‌اثیر، عزالدین علی‌ (1336). اُسدالغابه. تهران: المکتبه‌ الاسلامیه‌.

5. ابن‌اثیر، عزالدین علی (1415ق). الکامل فی التاریخ. بیروت‌: دارالکتب العلمیه.

6. ابن‌حجر عسقلانی، احمد (1415). الإصابه. بیروت‌: دارالکتب العلمیه.

7. ابن‌عبدالبر، یوسف (1412). الإستیعاب. بیروت: دارالجیل.

8. ابن‌عبدربه، احمد‌ (1404). العقد الفرید، بیروت: دارالکتب العلمیه.

9. ابن‌عساکر، علی‌ (1414). ترجمه ریحانه رسول الله صلی الله علیه وآله الامام الحسین علیه السلام من تاریخ مدینه دمشق. ‌قم: مجمع احیاء الثقافه الاسلامیه.

10. ابن‌عساکر، علی (1415). تاریخ دمشق. بیروت: دارالفکر.

11. ابن‌قتیبه، عبدالله (1363). الإمامه والسیاسه. قم: الرضی.

12. ابن‌کثیر، اسماعیل (1407). البدایه والنهایه. بیروت: دارالفکر.

13. ابوالفرج الأصفهانی، علی بن الحسین (1385ق). مقاتل الطالبیین. قم: دار الکتاب.

14. بلاذری، احمد‌بن یحیی (1417). أنساب الأشراف. بیروت‌: دارالفکر.

15. ثقفی، ابراهیم (1395). الغارات. تصحیح جلال الدین محدث. تهران: انجمن آثار ملی- الحدیثه.

16. داداش‌نژاد، منصور و روح‌الله توحیدی‌نیا (1393ش). «حدیث صلح امام حسن(ع): بررسی و تحلیل پیشگویی رسول خدا(ص) از صلح میان دو گروه بزرگ مسلمان». تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی. دوره۵. شماره۱۷. ص۷۷-۹۸. Dor: 20.1001.1.22520538.1393.5.17.4.8

17. دینوری، احمد (1368). أخبار الطوال. قم: منشورات الرضی.

18. رحیمی، عبدالرفیع (۱۳۹۴ش). «نقش غارات در تسریع صلح امام حسن(ع)». سخن تاریخ. دوره۹. شماره۲۱. فروردین. ص۶۹–۸۸.

19. سیدباقری، سیدکاظم و محسن پیربالائی (1400ش). «نسبت سنجی فقه حکومتی با حکومت اسلامی». فقه حکومتی. دوره6. شماره12. پائیز و زمستان. ص7-30.

20. صدوق، محمد (بی‌تا). معانی الأخبار. بیروت: دارالمعرفه.

21. صلابی، علی محمد (1429). الدوله الأمویه. بیروت: دارالمعرفه.

22. طبری، محمد‌بن جریر (1387). تاریخ الامم و الملوک. بیروت‌: دارالتراث.

23. العقاد، عباس محمود (1956). معاویه بن أبی سفیان، قاهره: دارالمعارف.

24. فرهمندپور، فهیمه (۱۳۷۸ش). تحلیل نیم‌قرن سیاست‌های تبلیغی امویان در شام. تهران: امیرکبیر.

25. مادلونگ، ویلفرد (1377ش). جانشینی محمد. ترجمه احمد نمایی و دیگران. مشهد: آستان قدس رضوی.

26. ماوردی، ابوالحسن علی (1386). الاحکام السلطانیه. قاهره: دارالتعاون.

27. مبلغ، نرگس سادات و مصطفی دلشاد تهرانی (1396ش). «تحلیل شخصیت معاویه بر اساس گزارش‌های تاریخی حکومت او». پژوهش‌نامه علوی. دوره8. شماره15. خرداد. ص71-96.

28. مسعودی، علی (1966). مروج الذهب و معادن الجوهر. بیروت: دارالاندلس.

29. مفید، محمد (1413). الإرشاد. قم: کنگره شیخ مفید.

30. مقدسی، محمد (1441). أحسن التقاسیم. قاهره: مکتبه مدبولی.

31. منتظری مقدم، حامد (1381ش). «روابط امام علی و معاویه: از خلافت تا جنگ صفین». معرفت. دوره11. شماره52. فروردین. ص42-55.

32. منقری، نصر بن مزاحم (1404). وقعه صفین. قم: مکتبه آیه‌الله العظمی مرعشی نجفی.

33. نای، جوزف (1387ش). قدرت نرم. ترجمه محسن روحانی و مهدی ذوالفقاری. تهران: دانشگاه امام صادق(ع).

34. نصیرالدین طوسی، محمد (1373ش). اخلاق ناصری. تصحیح مجتبی مینوی و علیرضا حیدری. تهران: خوارزمی.

35. هامفریز، آراستفان (1403ش). معاویه (از عربستان تا امپراطوری). تهران: پیله.

36. هاوتینگ، جرالد (1386ش). نخستین دودمان حکومتگر در اسلام. ترجمه عیسی عبدی. تهران: امیرکبیر.

37. وبر، ماکس (1394ش). اقتصاد و جامعه. ترجمه عباس منوچهری. تهران: سمت.

38. یاقوت حموی (1399). معجم البلدان. بیروت‌: دار إحیاء التراث العربی.

39. یعقوبی، احمد (۱۴۱۵). تاریخ یعقوبی. بیروت: دارصادر.