1. ابن حنبل، احمد بن محمد (1416). المسند. به کوشش حمزه احمد الزین. قاهره: دارالحدیث.

2. ابی زرعه، احمد بن عبدالرحیم العراقی (1414). المستفاد من مبهمات المتن و الاسناد. تحقیق عبدالرحمن عبدالحمید البر. المنصوره: دارالوفاء للطباعه و النشر و التوزیع.

3. اسماعیل، شعبان محمد (بی‌تا). المدخل لدراسه القرآن و السنه و العلوم الاسلامیه. بی‌جا: دارالانصار.

4. بخاری، محمد بن اسماعیل (1407). التاریخ الکبیر. بیروت: موسسه الکتب الثقافیه.

5. بخاری، محمد بن اسماعیل (1993). صحیح البخاری(الجامع المسند الصحیح). به کوشش د. مصطفی البغا. دمشق: دارالعلوم الإنسانیه.

6. ترمذی، محمد بن عیسی (1408). الجامع الصحیح و هو سنن الترمذی، تحقیق کمال یوسف الحوت. بیروت: دارالفکر.

7. جوادی آملی، عبدالله (1388). اسلام و محیط زیست. قم: اسراء.

8. جوهری، اسماعیل بن عباد (1984). الصحاح. تصحیح احمد عبدالغفور عطار، بیروت: دارالعلم للملایین.

9. حدادی، محسن (1387). «مبانی اخلاق زیست محیطی در ادیان». اطلاعات حکمت و فلسفه. شماره 3، ص28-25.

10. الحمودی، فهد بن عبدالرحمن (1425). حمایه البیئه و الموارد الطبیعیه فی السنه النبویه. ریاض: دارکنوز اشبیلیا للنشر و التوزیع.

11. شاورانی، مسعود (1398ش). «الهیات محیط زیست در اسلام (با تأکید بر آموزه انسان محوری)». رساله دکتری. استاد راهنما: سید حسن اسلامی. تهران: دانشگاه ادیان و مذاهب.

12. طوسی، محمد بن حسن (1365). تهذیب الاحکام. تحقیق حسن موسوی خرسان. تهران: دار الکتب الإسلامیه.

13. طیالسی، ابوداود سلیمان بن داود بن جارود (1420). مسند ابی داود الطیالسی. تحقیق محمد بن عبدالمحسن الترکی. ریاض: هجر.

14. عظیم آبادی، ابوالطیب محمد شمس الحق (2000). عون المعبود شرح سنن اب داود. تحقیق عبدالرحمن محمد عثمان. بیروت: دار احیاء التراث العربی.

15. العینی، بدرالدین ابی محمد (1421). عمده القاری شرح صحیح بخاری. به کوشش عبدالله محمود محمد عمر. بیروت: دارالکتب العلمیه.

16. غازی، محموداحمد (1428). «دراسه السیره النبویه، ضرورتها و اهمیتها فی العصر الحاضر»، خصائص السیره النبویه الشریفه (مجموعه مقالات الموتمر الدولی العشرون للتقریب بین المذاهب الاسلامیه- المعاونیه الثقافیه.

17. غانم، حسین (1997). الاسلام و حمایه البیئه من التلوث. مکه: جامعه ام القری.

18. قرضاوی یوسف (2001/1380). رعایهالبیهه فی شریعه الاسلام. قاهره: دارالشروق.

19. کلینی، ابی جعفر محمد (1395). فروع کافی. ترجمه محمد حسین رحیمیان. تهران: قدس.

20. مبارک‌پوری، صفی الرحمن (1394). سیرت رسول اکرم (ترجمه کتاب الرحیق المختوم). ترجمه حامد فیروزی و محمد ابراهیم کیانی، جده: رابطه الاعلم الاسلامی.

21. المتقی الهندی، علاءالدین علی بن حسام (1419). کنز العمّال فی سنن الاقوال و الافعال. تحقیق محمود عمر الدمیاطی. بیروت: دارالکتب العلمیه.

22. محقق داماد، سید مصطفی (1393ش). الهیات محیط زیست. تهران: موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.

23. محمدی، محمدجواد و همکاران (1385ش). «بررسی اهمیت آب از دیگاه قرآن کریم»، انسان و محیط زیست. سال13. شماره2. پاییز و زمستان. ص72-79.

24. معتمدی نیا، زهره، عبدالحمید پاپ زن و حسین مهدی زاده (1392ش). «نگرش رفتاری بنگاه‌های کشاورزی به آلودگی محیط زیست (مطالعه موردی: شهرستان‌های کرمانشاه، اسلام آباد غرب، ایلام و ایوان غرب)». پژوهش‌های روستایی. دوره 4. شماره 2. ص450-429. Doi: 10.22059/jrur.2013.35653

25. موزه، صفاء (1421). حمایه البیئه الطبیعیه فی الشریعه الاسلامیه. دمشق: دارالنوادر.

26. النجار، عبدالهادی (1983). الاسلام و الاقتصاد، کویت: المجلس الوطنی للثقافه و الفنون و الاداب.

27. نجفلو، پریسا و جعفر یعقوبی (1398ش). «بررسی آگاهی شهروندان شهرستان زنجان از چالش‌های زیست محیطی و راهکارهای نهادینه سازی رفتارهای صحیح زیست محیطی». فصلنامه انسان و محیط زیست. شماره 48. ص117-103.

28. نصر، سید حسین (1387). انسان و طبیعت؛ بحران معنوی انسان متجدد، ترجمه عبدالرحیم گواهی. تهران: دفتر نشر اسلامی.

29. نیسابوری ، مسلم بن الحجاج (بی‌تا). صحیح مسلم(الجامع الصحیح). تحقیق محمد فواد عبدالباقی، بیروت: دار احیاء التراث العربی.

30. ولایی، عیسی (1388ش). اسلام و محیط زیست. تهران: اندیشه مولانا.

31. الهیثمی، ابی الحسن علی بن ابی بکر بن سلیمان الشافعی (1436). مجمع الزوائد و منبع الفوائد. به کوشش حسین سلیم اسدالدارانی. جده: دارالمنهاج للنشر و التوزیع.

32. ابن ماجه، محمد بن یزید القزوینی (1996). سنن ابن ماجه. تحقیق خلیل شیحا. بیروت: دارالمعرفه.

33. الدارقطنی، علی بن عمر (1422). السنن الدارقطنی. به کوشش عادل احمد عبدالموجود و علی محمد محوص. بیروت: دارالمعرفه.

34. جوادی آملی، عبدالله (1391ش). مفاتیح الحیوه. قم: اسرا.

35. المناوی، عبد الرؤوف (1356). فیض القدیر شرح الجامع الصغیر. مصر: المکتبه التجاریه الکبری.